90 ปี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคมที่ผ่านมา เป็นวันครบ 90 ปีของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนบัดนี้ปี 2566 ก็ 90 ปีเข้าแล้ว โดยคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มขึ้นจากการก่อตั้งเป็นแผนกสถาปัตยกรรม วิทยาลัยเพาะช่าง มาก่อนในปี 2473 พอปี 2475 ก็โอนย้ายแผนกมาขึ้นกับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยเป็นแผนกหนึ่งของคณะวิศวกรรมศาสตร์

พอวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ.2476 มีการประกาศให้แผนกสถาปัตยกรรม เปิดรับนิสิตเข้าเรียนโดยตรงเป็นปีแรก จึงถือว่าเป็นปีที่เริ่มนับ 1 ของการก่อตั้งคณะอย่างเป็นทางการ ต่อมาในปี 2477 ก็ได้แยกออกมาเป็นคณะอิสระของตนเอง

หลักสูตรและการพัฒนาวิชาการ

ย้อนไปเรื่องคณะสักหน่อย แต่แรกนั้นมีการเรียนเฉพาะหลักสูตรสถาปัตย์ คือ การออกแบบอาคารเท่านั้น ภายหลังได้ขยายสาขาออกไปเพื่อให้ไม่ตกยุคกับเขา ดังนี้:

• ผังเมือง
• ภูมิสถาปัตย์
• ออกแบบอุตสาหกรรม
• สถาปัตยกรรมภายใน
• เคหการ
• หลักสูตรอินเตอร์

ปรัชญาการสอนในแบบสถาปัตย์ จุฬาฯ

มีคนถามว่า ถาปัดทำไมถึงได้ทำอะไรออกมาแปลกๆ แผลงๆ และทำงานใหญ่ๆ ได้ดี เรื่องนี้ เอ๋ นิ้วกลม ได้เขียนตอบเอาไว้ว่า “ถามตัวเองว่า ถาปัดสอนอะไร สำหรับผมมันคือสิ่งต่อไปนี้”

1. สอนให้จัดองค์ประกอบ: ไม่เพียงงานออกแบบห้อง บ้าน เก้าอี้ พรม ผ้าม่าน งานกราฟิก แต่คือ องค์ประกอบชีวิตทั้งหมด
2. สอนให้สร้างและสรรค์: คือ มองสิ่งเดิม คิดแล้วทำให้ดีกว่าเดิมด้วยสมองของเรา
3. สอนให้สนใจ “ชีวิต”: และสิ่งประกอบเป็นชีวิต
4. สอนว่าชีวิตไม่ได้เริ่มต้นด้วยแบบไฟนอล: หากคือการร่างแบบและแก้ไขซ้ำๆ จนเขยิบสู่สิ่งที่ดีขึ้นเรื่อยๆ
5. สอนว่าจงสนุก

ศิษย์เก่าผู้มีชื่อเสียง

ศิษย์เก่าถาปัด จุฬาฯ กระโดดเข้ามาคลุกคลีตีโมงทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะในแวดวงสื่อมวลชนและวงการบันเทิง ซึ่งมีผลงานเป็นที่รู้จักอย่างมาก

กิจกรรมและวิถีชีวิตชาวถาปัด

คณะสถาปัตย์เป็นพวกซนๆ ช่างคิดช่างเล่นอยู่แล้ว เวลามีกิจกรรมอะไรก็จะใส่อารมณ์สนุกและอารมณ์ขันลงไปด้วยเสมอ เช่น “วงดนตรีลูกทุ่งถาปัด” ที่มีเอกลักษณ์ในการบรรเลงดนตรี และลีลาการร้องการเต้น ซึ่งมีคนมาดูแน่นทุกครั้ง หรือการแสดง “ละครถาปัด” ที่หลายคนต้องเสียเงินซื้อบัตรเพื่อชมทุกๆ ปี

ในหนังสือ “เรื่องสั้นชุดว้าวุ่น” ของ ปินดา โพสยะ ได้เขียนถึงชีวิตของกลุ่มเพื่อนในคณะสถาปัตย์ จุฬาฯ อย่างมีอารมณ์ขัน จนทำให้หลายคนอยากเข้ามาเรียนที่นี่ โดยเฉพาะบรรยากาศที่หน้าตึกคณะที่จะมีบันไดกว้างใหญ่ยาวไว้ใช้นั่งเล่น คุยกันเองบ้าง ปรึกษาเรื่องงาน และคอยดูคนที่เดินผ่านไปมาข้างหน้าตึก